Оқушылар өзін-өзі басқару министрлер кеңесі мектеп президентінің орынбасарымен бірге соғыс батырларының рухына тағзым етті

Бұрынғы Кеңес Одағының барлық тұрғындары үшін ең маңызды мерекелердің бірі — 9 Мамыр — Жеңіс күні. Оны барлығы, барлығы тойлайды... Бұрынғы Кеңес Одағының барлық тұрғындары үшін ең маңызды мерекелердің бірі — 9 Мамыр — Жеңіс күні. Оны жасына да, әлеуметтік жағдайына да қарамастан, бәрі тойлайды. Бақытымызға орай, біздің көпшілігіміз соғыстың сұрапыл зардаптарын, соғыс жылдарының зұлматын бастан кешкен адамдардың көрген тауқыметі мен қиындықтарын білмейміз. Бірақ біз бұл бақытты майданда қаза тапқан жауынгерлерге, сондай-ақ Жеңіс күніне лайықты жеткен батырларға қарыздар екенімізді жақсы түсінеміз.

Фашизмді жеңген Жеңіс күніне Кеңес әскерлері төрт жыл бойы ұмтылды. Тарихқа қарапайым жауынгерлер мен офицерлердің, балалар мен жасөспірімдердің, қарттар мен әйелдердің ерен ерлігі болып енген төрт жыл, олар өздерінің бақытты бейбіт өмірге деген құқығын тістерімен жұлып алды. Және тек өз өмірлерін ғана емес, балалары мен немерелерінің, яғни сіз бен біздің бейбіт өмірімізді де қорғап қалды. Бұл ерлікті ұмыту мүмкін емес. Ұлы Жеңіске қазақстандық жерлестеріміздің зор үлес қосқанына біз мақтанамыз. Рейхстагтың бас кіреберісіне алғашқы қызыл туды қазақстандық Рақымжан Қошқарбаев пен ресейлік Григорий Булатов тіккен. 150-ші атқыштар дивизиясының ұрыс журналына сәйкес, 1945 жылдың 30 сәуірінде сағат 14:25-те лейтенант Қошқарбаев пен қатардағы жауынгер Булатов «жер бауырлап ғимараттың орталық бөлігіне жетіп, бас кіреберіс баспалдағына қызыл туды тіккен». Міне, алғашқы қызыл туды тігуді Қошқарбаевтың өзі былай сипаттайды: «Комбат Давыдов мені терезеге апарды. „Көріп тұрсың ба, — дейді, — Рейхстагты? Қажетті адамдарды жина, ту тігесің“.

Маған қара қағазға оралған қараңғы, салмағы бар орамал берді. Барлаушылар тобымен терезеден секіріп шықтым. Көп ұзамай бәріміз жерге жатуға мәжбүр болдық. Қатты атыс басталды. Жанымда бір ғана жауынгер қалды. Ол Григорий Булатов еді. Ол: „Не істейміз, аға лейтенант?“ — деп сұрай берді. Біз екеуміз суға толған ордың жанында жаттық. „Туға өз фамилияларымызды жазайықшы“, — деп ұсындым. Қолымдағы химиялық қарындашпен, ордың үстінде жатып, бірден жаздық: „674 полк, 1 бат“. Және өз есімдерімізді жаздық: „Л-т Қошқарбаев, кр-ц Булатов“. Біз қараңғы түскенше сонда жаттық. Содан кейін артиллериялық дайындық басталды, оның алғашқы атысымен біз Рейхстагқа қарай ұмтылдық. Мен Булатовты аяғынан ұстап көтеріп, екінші қабат биіктігінде туды орнаттық...».

Қошқарбаевтың айтуынша, олар Григорий Булатов екеуі 260 метрлік ашық алаңды жеті сағаттан астам уақыт бойы еңбектеп өткен. Рахымжан Қошқарбаевтың майдандас досы Жанша Жаңаев былай деп еске алады: «Ол сол жерге жеткенде, немістер әлі де Рейхстагтың жертөлелері мен шатырларында тығылып отырған еді. Оларды әлі де тазарту керек болатын. Ол туды ілген кезде, жақындап келіп, өте алмай тұрған әскерлер „Ура!“ деп айқайлап, лап қойды. Міне, сол кезде Рейхстагтың құлағаны, Берлиннің алынғаны белгілі болды!» Дәстүр бойынша, бұл күні Отан қорғаушылардың рухына тағзым ету үшін мыңдаған қазақстандықтар соғыс батырларының ескерткіштеріне гүл шоқтарын қояды. Оқушылар өзін-өзі басқару ұйымының бастамасымен президенттік кеңес Жеңіс саябағына барып, қаза болған жерлестерімізді еске алды.

Президент орынбасары Арсений Козлов және мектеп белсенділері Давид Хорохорин, Назарий Командриков, Федор Гуржеев, Глеб Исаков, Глеб пен Богдан Кузин, Константин Кардаполов, Даниил Богданов ескерткіш стелаға гүл шоқтарын қойып, бас аллея бойындағы ескерткіштерде орналасқан материалдармен танысты. Одан кейін балалар саябақтағы әскери техниканы тамашалады.

Отан қорғаушылардың рухын есте сақтау — мектеп оқушыларына берілетін патриоттық тәрбиенің бір бөлігі. Мектептің әрбір түлегі — ата-бабаларымыз жауға тосқауыл болғандай, Тәуелсіз Қазақстанды қорғауға дайын ел патриоты. Олардың жарқын бейнесі жүрегімізде мәңгі сақталады.